Na rynku dostępna jest ogromna ilość interface'ów audio. Większość z nich nie wiele się od siebie różni – to raczej przerośnięte karty muzyczne z dodatkowymi wejściami i wyjściami. A jak na tym tle wypada RME Fireface 400 - sprawdźmy.

Popularni producenci audio korzystają z rozkwitu software'u muzycznego oferując swoje interface'y jako naturalne przedłużenie programu – okno na świat, którym z pewnością nie jest wbudowana karta. Od lat spośród całego szeregu takich producentów wyróżniały się dwa. Jednym z nich jest całkiem młoda, bo założona w 1996 roku, niemiecka firma RME. Oferuje sprzęt, który znalazł uznanie w profesjonalnym zastosowaniu i w wypadku wybranych modeli mieszczący się jeszcze w zasięgu budżetu studia domowego. Co ważne, jest to też firma, która zdecydowała się na specjalizację i w produkcji skoncentrowała się właśnie na interface'ach audio.

RME  Fireface 400 z założenia jest to okrojona o połowę wersja Fireface 800, ale tylko wymiarami – do ½ racka. W rzeczywistości, choć czerpiący z większych modeli RME, jest to zupełnie nowy projekt, nowe konwertery AD/DA, a i liczba wejść została obcięta o mniej niż połowę (podobnie jak i cena).

Urządzenie sprzedawane jest razem z instrukcją, płytą instalacyjną ze sterownikami, zasilaczem, kablem adapterem MIDI, kablem na sygnał optyczny oraz kablem Firewire 6/6. W przeciwieństwie do interface'ów innych producentów brak tu okrojonych edycji oprogramowania audio – co raczej jest zaletą, gdyż gwarantuje, że kupuje się właśnie interface, a nie pozornie „darmowe” licencje. Instalacja nie nastręcza żadnych problemów, można skorzystać z płyty, ale sam producent zaleca pobrać najnowsze wersje sterowników i firmware z jego strony internetowej. Instrukcja napisana osobno dla użytkowników Windows i osobono dla Mac OSX jest niezwykle przejrzysta.

Od pierwszego momentu każda z moich wątpliwości co do działania sprzętu była rozwiewana od razu. Np. przerwa w zasilaniu w czasie wgrywania firmware'u do urządzenia czyni bezużytecznym urządzenie. Co jeśli coś takiego przytrafi się Fireface 400? Będzie działać, gdyż posiada on zapasowy BIOS. Co jeśli Fireface 400 przestanie otrzymywać sygnał synchronizujący z zewnętrznego zegara? Dzięki opcji AutoSync automatycznie przełączy się na wewnętrzny zegar. To tylko nieliczne przykłady pokazujące, że firma pomyślała o tych drobnych szczegółach, o których łatwo zapomnieć, ale które prędzej, czy później okazują się zbawienne.

Fireface 400 to nie tylko interface audio. Po zaprogramowaniu przez komputer i odłączeniu może pracować jako niezależny mikser i konwerter. Dwa wejścia mikrofonowe XLR z wybieralnym phantom power czynią z niego także przedwzmacniacz mikrofonowy. Gniazda XLR Neutrik łączą w jednym wejścia TRS 1/4”, kolejne dwa wejścia dostępne z przedniego panelu to również TRS 1/4” - liniowe lub instrumentalne. Pozostałe cztery wejścia liniowe znajdują się na tylnym panelu. Wszystkie są zbalansowane lecz przyjmują również sygnał niezbalansowany. Ośmiu analogowym kanałom wejściowym odpowiada osiem kanałów wyjściowych również w formie TRS 1/4”, z których sześć jest zbalansowanych i umieszczonych z tyłu, a siódmy i ósmy – niezbalansowane – z przodu służą też za wyjście słuchawkowe. Urządzenie obsługuje również dwa podstawowe formaty cyfrowe: SPDiF oraz ADAT – co daje w sumie 10 dodatkowych kanałów wejściowych i wyjściowych. Do synchronizacji przydatne będzie we/wy sygnału word clock. Interface może być kontrolowany sygnałami MIDI, nie tylko przez komputer.

<- Powrót do: Testy

Tomasz Jankowski