Dźwięk jest zjawiskiem fizycznym, które towarzyszy nam wszędzie. Dźwiękiem odbieranym przez człowieka jest zjawisko drgania cząstek powietrza w zakresie częstotliwości od 16 herców do 20 kiloherców.

Pasmo to nazywa się pasmem akustycznym. Konstrukcja ludzkiego aparatu słuchowego sprawia, że jest ono ograniczone do tych właśnie wartości.

Podstawowym warunkiem zaistnienia zjawiska dźwiękowego jest obecność ośrodka, którego cząsteczki mogą zostać wprawione w ruch. W próżni zjawisko to nie zachodzi. Dźwięk jest zaburzeniem falowym. Gdy na przykład rzucimy do wody kamień , spowodujemy zaburzenie pewnego ustalonego porządku, wywołując powstanie ruchu o charakterze falowym. Oznacza to, iż np. wibracje instrumentów, powodując cykliczne rozrzedzanie i zagęszczanie molekuł powietrza wymuszają ruch fali dźwiękowej, która docierając do ucha powoduje efekt słyszenia dźwięku.

Proces ten w prosty sposób zobrazować można na podstawie pracy głośnika. W momencie, gdy jego membrana wychyla się na zewnątrz powietrze zostaje zagęszczone i jego ciśnienie jest wyższe od atmosferycznego. W przypadku wychylenia membrany do wewnątrz powietrze zostaje rozrzedzone, osiągając ciśnienie niższe od atmosferycznego. Tak wytworzona, przez poruszające się poprzez reakcję łańcuchową molekuły powietrza, fala rozchodzi się z prędkością 1200 km/h. Im większa jest intensywność wibracji tym wyższa jest amplituda szczytowa, a co za tym idzie głośniejszy jest dźwięk.

Jedna fala oznacza jedno pełne drganie określane mianem cyklu.

md

<- Powrót do: Know-How