Częstotliwość
Częstotliwość jest pierwszą podstawową cechą fizyczną charakteryzującą zjawisko dźwięku.
Dla określenia wartości częstotliwości wprowadzono jednostkę zwaną hercem, od nazwiska niemieckiego fizyka Heinricha Rudolfa Hertza (1857-1894). Jeden herc reprezentuje jeden pełen cykl w ruchu falowym, to znaczy od szczytu do następnego szczytu fali. Dzieje się tak, bowiem właściwą istotą dźwięku są drgania. Charakterystyczną cechą drgań jest ich okres. Ilość takich drgań (okresów) zachodzących w ciągu sekundy określana jest w okresach na sekundę. I wówczas jedno drgnięcie (okres) w ciągu jednej sekundy określane jest jako 1 Hz (herc). 1500 drgań w ciągu 1 sekundy to 1500 Hz. A ilość drgań w ciągu jednej sekundy oznacza częstotliwość (wysokość) danego dźwięku. Dla muzyków, wysokość dźwięku "a" odpowiada 440 okresom/sekundę czyli 440 Hz Dźwięki z zakresu leżącego poniżej pasma akustycznego, zwane są infradźwiękami i odbieramy je jako serię impulsów, natomiast dźwięki mające częstotliwość powyżej 20 kHz to ultradźwięki. Mogą być one przez niektórych ludzi odbierane raczej jako odczucie niż wrażenie słuchowe.
W tej części zostaną omówione pozostałe wielkości związane z dźwiękiem. Należy pamiętać, że każdy instrument wytwarza częstotliwości w pewnym określonym przedziale.
md









