Może się wydawać, że idea triggerowania przynosi nic innego jak niepotrzebną mechanizację kolejnej dziedziny muzyki. Czy tak jest w istocie?

Pojęcie trigger w muzyce najprościej opisać poetycko: rytm i ruch; jednak trudniej wyjaśnić jego znaczenie w aspekcie sprzętu muzycznego. Chodzi tu o urządzenia, które mogą zająć dużo miejsca w pokoju, jak i zapodziać się w kieszeni. Ściślej rzecz biorąc triggery to z jednej strony czujnik, który wzbudzany wytwarza sygnały napięciowe, które są następnie wysyłane do konwertera triggerowego przetwarzającego je na sygnał MIDI. Ten jest przekazywany dalej – do modułu dźwiękowego lub komputera z oprogramowaniem. Z drugiej strony triggerowanie wiąże się z ideą tworzenia – wyzwalania (trigger) muzyki elektronicznie (jednak niekoniecznie elektronicznej) przez uderzenia. I to przede wszystkim odróżnia je od zwykłych potencjometrowych kontrolerów. Urządzenia, którym powstaniu sprzyjała ta idea mogą mieć zintegrowane czujniki z konwerterem (kontrolery MIDI z padami), konwerter z modułem, wszystkie te trzy urządzenia razem (tzw. wirtualna perkusja, drum kit). Można również wszystkie części nabyć osobno.

W praktyce wygląda to najczęściej tak, że dźwięk dobywa się z głośnika w momencie uderzenia w powierzchnię – palcem w pad, pałką w pad lub membranę. Urządzenia, które integrują czujniki z konwerterami to AKAI MPD-16, M-Audio Trigger Finger i Korg padKONTROL. Ich wizualną cechą charakterystyczną jest 16 (4 x 4) padów w postaci sporych kwadratowych klawiszy czułych na uderzenie i nacisk (velocity i pressure) podobnie jak klawisze dynamicznej klawiatury z aftertouchem. Pomysł zastosowania samych padów nie jest nowy – Roger Linn użył już takiego rozwiązania w pierwszym MPC-60 z 1988 r., które było później konsekwentnie stosowane w kolejnych MPC’ach. Ale pady to nie tylko rozwiązanie dobre dla grania bitów, choć czasem za małe i wymagające sprawności palców pianisty, a nie perkusisty. Wspomniane trzy kontrolery mogą wyzwalać i modulować dowolne dźwięki i efekty jako, że sygnałom MIDI które wysyłają mogą być przypisywane dowolne parametry. Toteż M-Audio Trigger Finger, jak i najnowszy z nich – Korg padKONTROL mają szereg innych prócz padów elementów sterujących sygnałem MIDI – 8 pokręteł, 4 suwaki (Trigger Finger) i X-Y pad, 2 pokrętła (padKONTROL). Wszystkie trzy mogą komunikować się kablem MIDI lub USB. W przypadku pracy z komputerem urządzenia zasilane są kablem USB, a specjalnie dodawane oprogramowanie pomaga konfigurować działanie urządzenia i współpracę z programami muzycznymi. Sprawdzą się zatem zwłaszcza wśród twórców elektronicznej i bitowej muzyki, którzy do tej pory zamiast możliwości swobodnego grania koncertów i uciekali się do preprogramowania.

Foto:Akaipro

AKAI MPD-16

Foto: Korg
padKONTROL

Foto: M-Audio
M-Audio Trigger Finger

W poczet urządzeń, które integrują w jedną całość zarówno czujniki, konwerter i moduł zaliczają się seria Rolanda SPD i Yamahy DD. SPD-6 i SPD-20 to 6 i 8 padów tutaj rozumianych jako przestrzenie frontowego panelu, w które uderza się pałeczkami by przywołać dźwięki z modułu (odpowiednio ze 113 i 700 brzmień perkusyjnych), SPD-20 ma także wejścia na dodatkowe triggery (czujniki) i MIDI I/O, co czyni go bardziej funkcjonalnym. Seria Yamahy DD bardziej przypomina zabawki z racji zaprogramowanych piosenek i ubogiego zestawu dźwiękowego, ale trzeba przyznać, że oddzielne pady są wyraźniejsze niż w SPD. Tylko DD-55 może działać jako kontroler (w tej roli sprawuje się lepiej od SPD gdyż 7 padów jest wyraźnie oddzielonych od siebie.)

<- Powrót do: Artykuły

TMJ