Szesnaście lat na muzycznej scenie, dziewięć studyjnych albumów. Snoop Dogg robi wszystko, by pomimo mijającego czasu i zmieniających się muzycznych trendów o nim nie zapomniano.

Zapytaj kogo chcesz - czy to małolata, czy starego, hiphopowego wyjadacza - jakie zna legendy amerykańskiego rapu. Nazwisko Snoop Dogga będzie jednym z najczęściej wymienianych. Na swoją pozycję pracował przez długie lata i wcale nie ma zamiaru osiadać na laurach. Dwa lata po dobrze przyjętym "The Blue Carpet Treatment" wydaje longplay, obok którego nie da się przejść obojętnie. Raz, że Snoop wciąż jest w niezłej formie, a dwa, że zgromadził jak zwykle ładną gromadkę gwiazd. Za producentów materiału wybrał m.in. Teddy'ego Rileya, Terrace'a Martina, The Neptunes oraz DJ-a Quicka. W roli gości na "Ego Trippin'" pojawili się z kolei Everlast, Charlie Wilson oraz Raphael Saadiq. Na nic więc zdały się jego obietnice sprzed paru miesięcy, że tym razem jego głos będzie jedynym słyszalnym na płycie. Ale może to i lepiej, bo dzięki temu artysta uniknął muzycznego samookaleczenia - bez wsparcia kumpli mógłby nie brzmieć tak dobrze, a na pewno odrobinę monotonnie.

"Ego Trippin'" ma oczywiście słabsze momenty, ale na szczęście da się je przełknąć wobec całkiem przyzwoitej, zgrabnie wyprodukowanej całości. Najlepszym pomysłem byłoby skrócenie tego muzycznego kloca (21 kawałków) do zestawu z kilkunastoma nagraniami, ale pewnie wówczas stracilibyśmy okazję, by posłuchać flirtu Snoopa z country, będącego jednocześnie hołdem dla Johnny'ego Casha ("My Medicine"), albo wokalnego zawodzenia, jak w kawałku "Cool".

Ostatecznie, nawet jeśli czasem za bardzo kombinuje i brzmi, jakby wypalił się twórczo, wciąż daje radę i rozkręca na płycie całkiem fajny, hiphopowy melanż. A o to przecież chodzi - by dobrze bujało. Na "Ego Trippin'" buja nieźle.

<- Powrót do: Artykuły

batman