Jadąc przez zaśnieżone ulice Katowic na jedyny koncert Sepultury w Polsce miałem mieszane uczucia. Czy ich gorąca muzyka rozgrzeje atmosferę na tyle, aby na zawsze rozwiać wątpliwości - Sepultura bez braci Cavalera to nowa klasa na najwyższym poziomie.

I pewnie naraziłem się tym stwierdzeniem wielu fanom ‘starej’ Sepultury, ale warto spojrzeć na zespół z nieco innej perspektywy, bowiem to co zobaczyłem i usłyszałem zaskoczyło mnie bardzo pozytywnie.

Dojeżdżamy na miejsce. Przed Mega Clubem kierowca z którym podróżują muzycy  zmaga się z zimnem i kołem autobusu, które wpadło w dziurę. Nawet najbardziej doświadczony tour driver nie mógł przewidzieć takiej sytuacji (niestety  nowe miejsce hali Mega Clubu to nieciekawe rejony poprzemysłowe na terenie Katowic). Pomoc drogowa i akcja ratunkowa autobusu przed klubem dodatkowo podsycają atmosferę. W tym czasie w hali gra już support. Załatwiamy formalności „kolejkowe” i jestem w środku. Przy wejściu na ścianach nowej siedziby klubu wypisano chronologicznie listę wszystkich koncertów i muzyków, których gościł Mega Club. Łezka w oku się zakręciła – The Gathering 2003…Cyk Walenty na bok sentymenty!

Mijamy stanowisko z gadżetami i bufet. Szczęśliwie kolejka po napoje chłodzące malutka. Rozgrzani gorącą atmosferą akcji ratowniczej delektujemy się bezalkoholowym napojem. Rozglądamy się po klubie. Przedział wiekowy wyraźnie odzwierciedla powagę wydarzenia – przybyli zarówno młodzi jak również starsi i doświadczeni koneserzy cięższego brzmienia samby.

Rozmawiamy, wymieniamy poglądy - kultura na najwyższym poziomie stosowna do wielkiej gali. Gasną światła i tu można by zakończyć relację. Kiedy Derrick Greek wydobył z siebie pierwsze wersy utworu „Moloko Mesto” doświadczyłem dźwięku, którego nie było mi dane usłyszeć nigdy wcześniej. Siła wokalu tego muzyka jest niesamowita. Myślę sobie: To prawda co mówią – Sepultura to zespół który przede wszystkim świetnie wypada na żywo. Kolejne utwory z nowej płyty A-Lex poprzedzają krótkie wstawki, które zaaranżowano na potrzeby albumu inspirowanego filmem Mechaniczna Pomarańcza. Całość wypada bardzo spójnie. Po wstępnej prezentacji A-Lex’a przychodzi kolej na utwory, które wybrali fani zespołu (zgłaszali oni swoje propozycje na stronie stworzonej na czas trasy koncertowej). Zabrzmiała cała klasyka Sepultury, a fani skakali ze sceny oddając się nurkowaniu scenicznemu - szaleństwo pełną parą (czasami nie do końca rozumiane przez ochraniarzy), a ja odniosłem wrażenie, że natężenie dźwięku na koncercie momentami było zbyt duże (standardowo akustyk zabezpieczył swoje uszy zapominając o pozostałych odbiorcach widowiska).

Wracamy do muzyki. Nowy perkusista Jean Dolabella świetnie wpasował się w stylistykę utworów udowadniając nie tylko swoje techniczne umiejętności, ale również indywidualny styl, feeling i zrozumienie materiału. Już nie mogę się doczekać kolejnych płyt Sepultury, na których Jean Dolabella pokaże pewnie resztę swojego muzycznego talentu i sporą dawkę nieujawnionych umiejętności. Nowy muzyk świetnie zgrał się z zespołem i razem z basistą Paulo Jr. tworzy bezkonkurencyjny Sepulturowy sound. Gitarzysta Andreas Kisser to potęga brzmienia, riffów, zdolności aranżacyjne i wzorowe wykonanie koncertowe. Patrząc na jego grę i gitary pozazdrościłem pięknych Fenderów z charakterystycznymi główkami, które kojarzą mi się z historią i klasyką rocka (Deep Purple, Iron Maiden). Mimo ciężkiego soundu swojej gitary w grze Kissera słychać klasyczne brzmienie związane z początkami gry muzyka na tym instrumencie.

Koncert zakończył się utworem „Roots Bloody Roots” zaśpiewanym razem z fanami, którzy w podziękowaniach długo skandowali SE-PUL-TU-RA! Zespół również nie krył radości z powodu tak ciepłego przyjęcia, które wyraźnie zrobiło na muzykach wrażenie - Derrick Greek podkreślił: warto przyjeżdżać z ciepłego kraju - w zimny klimat, dla tak gorącego przyjęcia.

<- Powrót do: Artykuły

Krzysztof Jaworowski