Podsumowujemy MusikMesse 2009. Targi ważne, choć o mniejszym rozmachu niż Winter NAMM. Skłaniają do uważniejszego przyjrzenia się nowym produktom. Wybraliśmy po trzy, które zaskoczyły nas najbardziej; trzy, które rodzą najwięcej pytań; oraz trzy, które wydają się być przerostem formy nad treścią.

Top 3:

SSL – X-Desk

Legendarne brzmienie SSL staje się przystępne jak nigdy dotąd. Kogo nie przekonuje wirtualna platforma Duende, być może skłoni się do X-Desk. Choć ta kompaktowy konsoleta wciąż nie należy do tanich, to wciąż jest znacznie tańsza niż najmniejsze z mikserów SSL dotychczas dostępnych.

Garritan – GigaStudio

Wiadomość o śmierci GigaStudio okazała się przedwczesna. Dotychczasowi użytkownicy mogą odetchnąć z ulgą – nie zostaną opuszczeni. Tascam najwyraźniej koncentrując się na tworzeniu nowych rejestratorów zapomniał nieco o swoim sztandarowym programie i po chwili nieuwagi nie mógł sobie już poradzić z szybko rozwijającą się konkurencją, zwłaszcza NI Kontakt. GigaStudio przejęła firma specjalizująca się w profesjonalnych bibliotekach sampli klasycznego instrumentarium, więc jest szansa, że ten sampler – specjalista od klasycznych produkcji – odnajdzie swoją niszę.

Wallander Instrument – WIVI Band

Jeśli tak dalej pójdzie, to niebawem iPhone stanie się najpopularniejszym syntezatorem na świecie grooveboxem, syntezatorem, saplerem i instrumentem dętym. O te dwie ostatnie funkcje poszerzył możliwości telefonu Wallander Instruments swoim małym programikiem WIVI Bands. Taka pomysłowość, zastosowanie profesjonalnych brzmień i wręcz masowa przystępność nie zdarzają się codziennie.

Znaki zapytania:

Presonus – Studio One

Jeszcze jeden DAW? Najwidoczniej Presonus stwierdził, że na rynku jest jeszcze trochę miejsca dla takiego programu. A konkurencja jest silna potrzeba naprawdę silnych łokci, inwencji i pewności siebie by wywalczyć dla siebie miejsce. Jeśli tych cech nie zabraknie producentowi i programowi, to Studio One ma szanse uplasować się pomiędzy profesjonalnymi stacjami DAW, a popularnymi uniwersalnymi programami producenckimi spod znaku Live czy Reason.

Doepfer – Dark Energy

Analogowe syntezatory systematycznie odrabiają swoje straty poczynione przez digitalizację rynku. Doepfer znany z produkcji wielkich modularynch syntezatorów zaoferował kompaktowy model  łączący klasyczne rozwiązania z dodanymi interfacem MIDI na gniazdach MIDI i USB. Zapewni to wszechstronność i łatwość podłączenia do nowoczesnych sekwenserów. Chociaż niewątpliwie Dark Energy ułatwi dostęp do tradycyjnych technik analogowej syntezy większym rzeszom, to wciąż jednak kupno monofonicznego syntezatora z jednym oscylatorem za 400 euro jest fanaberią.

AKAI – MPD18

AKAI, konstruktor standardu 16 dynamicznych padów, co jakiś czas wydaje coraz nowszy kontroler MIDI w serii MPD. Od pierwszego nr 16 kolejne – 24 i 32 – były coraz większe i dodatkowe kontrolery do padów zajmowały już równorzędne względem nich miejsce. Trend ten odwróciła firma wraz z MPD18 w projekcie koncentrując się wyłącznie na padach. Pozostaje tylko pytanie: czy oferowanie starych rozwiązań w pseudonowej formie w czasie, gdy stare są wciąż dostępne wszędzie, ma sens? Różnica w cenie prawdopodobnie będzie niewielka w porównaniu do nieco większych modeli, a praktyka pokazuje, że użytkownikom szybko zaczyna brakować dodatkowych pokręteł i suwaków.

Przerosty formy:

Open Labs – DBeat

Z zadowoleniem przyjęliśmy pojawienie się na rynku maszyn takich, jak Muse Receptor, będących w istocie zewnętrznymi komputerami dedykowanymi pod wtyczki i odciążającymi pracę głównego komputera.

<- Powrót do: Artykuły

TMJ