"Nie oceniaj książki po okładce" - mówi jedna z prawd ludowych. Od każdej reguły są jednak wyjątki. Prosty, sugestywny cover i agresywny tytuł znakomicie oddają charakter materiału. "Dig, Lazarus, Dig!!!" to porcja soczystego, tłustego, mięsistego rocka w dynamicznym, wyrazistym wydaniu. Bez zbędnych ozdobników, za to z charakterystyczną dla australijskiego muzyka dbałością o szczegóły, takie jak orkiestrowe aranżacje i urzekające chórki. Niby nic, a cieszy i smakuje wybornie. Najmocniejsze kawałki na krążku to garażowe, ostre jak brzytwa "Albert Goes West", świetne płynące "Today's Lesson" i "Jesus On The Moon", gdzie Cave pokazuje swój talent pianisty.

Gdyby czegoś na siłę trzeba było się przyczepić, padnie głównie na długość utworów, z których kilka można by spokojnie o grubo ponad minutę przyciąć. No i dość istotny fakt. Cave i The Bad Seeds niczym odkrywczym nas nie zaskakują. Po prostu w swoim stylu, bez żadnego zadęcia bawią się muzyką i dają nam blisko godzinną porcję świetnego, rockowego grania.

Biorąc pod uwagę wiek artystów i ich bagaż doświadczeń, zachwyca ich witalność i bezkompromisowość. To cecha największych. Nick Cave i The Bad Seeds z pewnością się do nich zaliczają. Ciekawe tylko, co na to wszystko powiedziałby tytułowy Łazarz...