Jak każdy człowiek lubię niespodzianki. Taką wręcz superpozytywną muzyczną niespodzianką jest debiutancki album Mariki.

Dotąd artystkę pochodzącą z Białegostoku nazywaną królową polskiego reggae i dancehallu. Niby fajnie, tyle że to jednak szufladka a na dodatek dość płytka. W niektórych wywiadach z Mariką dało się odczuć, że ta etykietka zaczyna jej przeszkadzać, w związku z czym na pierwszym wydawnictwie postarała się wyjść do słuchacza ze znacznie szerszym gatunkowo i brzmieniowo materiałem. Uparła się, długo dopieszczała "Plenty", ale było warto, bo krążek rzeczywiście może zachwycić nawet tych, którzy z jamajskimi rytmami nie mieli za wiele wspólnego.

O czym jest "Plenty"? O życiu. Po prostu, zwyczajnie i szczerze o życiu. O problemach, radościach, miłości, przyjaźni. Bez żadnego zadumania, filozofowania, mentorstwa. Marika z wdziękiem opisuje ludzkie uczucia, jawiąc się jako zwyczajna dziewczyna z sąsiedztwa. Unika przy tym grafomanii, zgrabnie odbijając się od granicy dzielącej prostotę od prostactwa.

To jednak muzyka, jaką słyszymy na płycie, jest największą pozytywną niespodzianką. Reggae i dancehall? Tak, ale jedynie jako punkt wyjścia do cudownie ciepłych i przyjemnych wędrówek w rejony elektroniki, soulu, jazzu i funku. Album został wyprodukowany w oparciu o żywe instrumenty, co nadaje mu bardzo bujający charakter. Bez zamulania i monotonii, które kojarzą się z wieloma rodzimymi produkcjami spod znaku reggae.

Marika swoim debiutanckim, długo wyczekiwanym krążkiem w doskonałym stylu wyrwała się z "jamajskiej" szufladki. Dobrych wokalistek wciąż u nas jak na lekarstwo, dlatego warto kibicować jej w dalszym muzycznym poczynaniom. Potencjał posiada przeogromny.

<- Powrót do: Artykuły

Rafał Przygodny