"Oddycham smogiem" to album niezwykle eklektyczny, trzymający się z dala od dominujących na hiphopowej scenie nurtów.

Muzyka na krążku, za którą odpowiada Magiera (producent znany z duetu White House) ucieka w stronę downtempo, trip-hopu. Artysta opiera się o brzmienie żywych instrumentów, rezygnując z użycia sampli. Poziom produkcji jest absolutnie międzynarodowy i nie można go w żadnym stopniu zamykać na półce "polski hip-hop".

Tymona natomiast nie słyszeliśmy w tak dobrej formie jeszcze nigdy. Przebłyski owszem były, chociażby na jego ostatnim krążku "Zmysłów 5" z 2002 roku. Teraz to już jednak raper kompletny, fantastyczny tekściarz umiejący w poetycki, inteligentny sposób opisywać miejską rzeczywistość. Mamy kawałki poświęcone tematyce stosunków damsko-męskich ("Chciałbym Cię spotkać"), uzależnień i nałogów ("Detox (Mam Cię na języku)"), wszystko z perspektywy chłodnego obserwatora - ciętego, ironicznego, stąpającego twardo po ziemi, ale zarazem niepozbawionego wewnętrznego ciepła i marzeń.

Do tego pełnego pochwał ogródka na koniec muszę jednak wrzucić kamyczek. Album trwa zaledwie trzydzieści minut, w co wchodzą intro, remiks tytułowego utworu i jedno nagranie instrumentalne. Szkoda, ogromna szkoda, że tak mało. Można bowiem odnieść wrażenie, jakby Magierski z Tymonem dali nam tylko przystawkę, rozbudzili nadzieje i muzyczne zmysły, po czym brutalnie puścili nam oczko, mówiąc "skucha"!

<- Powrót do: Artykuły

Rafał Przygodny