"Nostradamus", czyli nowe dzieło Judas Priest zawiera wszystko, czego potrzeba miłośnikom ciężkiego grania. I znacznie więcej.

Orkiestrowe aranżacje, chóry, akustyczne rozwiązania, epickie kompozycje, podniosła atmosfera, Rob Halford śpiewający po włosku no i oczywiście bohaterskie akordy. W 99 przypadkach na 100 taka mieszanka skończyłaby się groteską. Tymczasem metalowi weterani potrafili tak wyważyć proporcje i zbalansować powyższe pomysły gitarami i mocnym głosem Roba, że wyszło dobrze. Naprawdę dobrze.

Poprzedni album kapeli, "Angel of The Retribution", stanowił preludium do tego, co czeka na "Nostradamusie". Oczywiście mowa tu o dwupłytowym materiale, więc przytłacza już sama objętość. Nie oszukujmy się, kilku bardziej art-rockowych kawałków (a i owszem, i takie się zdarzają) należałoby się pozbyć, ale Judas Priest rekompensuje owe ciężkostrawne propozycje. Rob Halford "wznosi się" (choć z rzadka) na tak wysokie rejestry, że King Diamond i Mariah Carey pękają pewnie z zazdrości, jest też miejsce na metalową galopadę (chociażby w utworze tytułowym) i przede wszystkim powolne, ciężkie niczym walec nagrania.

Sami muzycy zapowiadali "Nostradamusa" jako metalową operę. Dużo w tym prawdy, ale czym jest metalowa opera w rozumieniu Judas Priest najlepiej przekonać się samemu.

<- Powrót do: Artykuły

Octopussy | bmg