W latach 90-tych jeszcze pod nazwą Cool Edit Pro był nowoczesnym i przystępnym programem muzycznym. W świat raczkującej techniki komputerowej obróbki cyfrowego audio wprowadzał rozwiązania zarezerwowane dotąd tylko dla profesjonalistów.

Mimo niskiej jakości przetwarzania danych znalazł sobie oddanych użytkowników – nawet kiedy na przełomie dekad brak mu było takich podstawowych funkcji, jak obsługa VST czy MIDI. Zmiana właściciela i nazwy na Adobe Audition w 2003 roku tchnęła nowe życie w program, choć na większe efekty przejęcia trzeba było czekać jeszcze kilka lat. Czy firma Adobe, znana z produkcji najlepszych na świecie programów graficznych uczyniła Audition Photoshopem programów muzycznych?

Trzy panele

Wersja trzecia programu to już w pełni profesjonalna cyfrowa stacja robocza audio (DAW) z nowym interfacem graficznym wzorowanym na najlepszych. Zgodnie z tradycją ustanowioną przez wcześniejsze wersje program dzieli się na panel edycji plików, panel wielościeżkowy oraz panel do przygotowywania płyt CD-AUDIO. Pierwszy panel służy do wprowadzania trwałych zmian do plików. Precyzyjny wyświetlacz fali dźwiękowej pozwala na wizualną analizę oraz dokładne zaznaczenie wybranego fragmentu. Oprócz standardowych możliwości edycyjnych – takich jak kopiowanie, wklejanie, usuwanie – program oferuje szeroki wachlarz efektów. Pisząc "szeroki" mam na myśli nie tylko różne rodzaje efektów. W końcu EQ, delay, reverb czy kompresję spotkamy w każdym programie. Ważniejsze jest to, ze Adobe Audition daje wybór w obrębie każdego z tych rodzajów efektów. Toteż jest aż siedem rodzajów filtrów częstotliwości (w tym oparty na transformacie Fouriera), dziesięć rodzajów delayów i reverbów (w tym oparty na splocie), pięć limiterów i kompresorów (w tym wielozakresowy).

Zmiany wprowadzane w panelu wielościeżkowym (rys. 1) mogą być w każdej chwili wycofane bez wpływu na plik źródłowy. Panel ten, to typowy wirtualny mikser, w którym pozycjonuje się względem siebie pliki audio, ustawia obwiednie ich głośności, panoramy, efekty. Równolegle względem materiału audio komponowane mogą być ścieżki MIDI. Niestety sposób edycji automatyzacji pozostawia wiele do życzenia. Jednak programiści pracujący nad panelem wielościeżkowym, który w poprzednich wersjach Adobe Audition nieco kulał, zrobili duży postęp. Ścieżki z łatwością wykorzystują zalety wielokanałowych interface'ow. Można je także swobodnie przekierowywać – do wirtualnych busów.

Ostatni panel służący do przygotowywania i wypalania płyt CD-AUDIO nie oferuje żadnych nadzwyczajnych funkcji oprócz czasu pauzy między utworami, edycji kodu ISRC i CD-TEXT.

Nowe w Audition 3

            Trzecia wersja programu wprowadza kilka istotnych udogodnień. Przede wszystkim nawiązuje współpracę z instrumentami VST, dzięki czemu do wirtualnego racka Audition podłączyć można każdy wirtualny syntezator kompatybilny z VSTi. Ułatwione zostało ustawianie obwiedni wejść i zaników klipów audio, a także głośności zaznaczonych obszarów. Umożliwiona została równoczesna edycja położenia kilku punktów obwiedni automatyzującej. Baza efektów powiększyła się m.in. o:

- mastering tool integrujący reverb, widener, exciter, maximizer, (gdzie kompresor?);

- guitar suite – emulator różnych brzmień gitar;

- nowe algorytmy rozciągania w czasie autorstwa iZotope;

- adaptive nosie reduction – inteligentna redukcja szumów o zmiennej charakterystyce w czasie,

- analog delay, - symuluje ciepło klasycznego sprzętu opóźniającego.

- tube modeled compressor – symuluje ciepło klasycznych kompresorów.

<- Powrót do: Artykuły

TMJ